Pictures of Nicaragua

imageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimage

Magisch uitzicht aan de kust bij Magnific Rock- Popoyo Beach

Zo, ik was weer toe aan even alleen reizen! Na een hele tijd met Elle te hebben gereisd had ik zin om weer even alles zelf uit te vogelen en ontdekken. Zij had liefde gevonden en ik had geen zin in klef gedoe, haha.

Dus ik heb de pont gepakt van Ometepe terug naar het vaste land en samen met 2 hostel-genoten een taxi genomen naar Popoyo Beach. Dit had ik letterlijk op de pont zelf besloten, bij het kijken van een Spaanse ouderwetse film. Dat strand klonk wel leuk als ik die gozers mocht geloven.

De westkust van Nicaragua is kurk en kurkdroog. Naarmate we met de taxi steeds meer richting kust reden zagen we steeds meer dode bomen, kale struiken en op een gegeven moment hield ook de weg op: dan maar kilometers over grindpaden. En toen, na een wiebelrit van 1,5 uur, zag ik dit en werd meteen verliefd op de locatie:

image.jpeg

image.jpeg

Een hostel op een punt van een rots met mega uitzicht over Magnific Rock!

image.jpeg

Ik kijk dus van meters hoog over dit gevaarte uit!

Een echte surflocatie met surfdudes, gebruinde dames, yoga fanaten en een gruwelijk goed restaurant. 4 verdiepingen was het hoofdgebouw: boven een yogadeck, dan het restaurant, een grote club area en beneden maarliefst een zwembad met uitzicht over zee! Ik kon niet anders dan hier even verblijven. Het is een dure locatie, dat wel. 20 dollar om in een dorm te mogen slapen. Maar het was schoon, ruim en tja..het uitzicht uniek. Deze periode had ik ook wat zorgen aan mijn hoofd en de goede wifi connectie kwam goed uit.

image

Een ‘kleine’ portie nachos

image

Tja, als je een zwembad hebt, waarom zou je dan een zee aanleggen?

image

Haha ik heb m’n flesje water gefotografeerd, zie hoek

image

In het echt zijn de golven groter dan op de foto!

Ik kon echt merken dat het een surfhostel is, overdag is het best rustig omdat iedereen in het water ligt. ‘S avonds zitten de surfers uitgeput te kletsen op het muurtje van de dorm om weer vroeg naar bed te gaan.

image.jpeg

Het leuke was wel dat ik een avondje heb mogen kletsen met een Olympische snowboarder, die sinds 2 jaar een week vakantie had. Inspirerend om te zien hoe ongeïteresseerd iemand kan zijn tijdens een gesprek. Wat z’n naam is weet ik niet meer, maar toch een leuke ervaring!

image

De Popoyo kant van het strand..

image

Altijd erg praktisch een naambordje

image

En de andere kant van het strand…voor surf beginners, maar daar was bijna niemand!

image

Ik was niet op zoek naar fossielen

Het geluid van de enorme golven die op de Magnific Rock knallen is magisch. Ik heb er lang gezeten op mijn tweede ochtend om te kijken en filmen (filmpjes volgen wanneer ik thuis ben).

image

Even over de Magnific Rock klauteren

image

Een harige selfie van de Magnific Rock itself

image

Geen slecht glutenvrij ontbijtje zeg ik zelf

image

Ook hier ging de zon onder….de volgende dag ook weer op trouwens

De laatste avond lag er ineens een blonde Duitser in mijn dorm en we klikten meteen qua humor. We hebben ontzettend hard gelachen om de manier hoe ik beslissingen neem (het liefst in de douche) en besloten de volgende dag samen te reizen naar het volgende hostel…..waar ik Elle weer zou ontmoeten! Verhaal volgt..:)

imageimage

Recreëren op een eiland met 2 bulten- Ometepe

De dag na Sunday Funday… ik was ’s nachts laat (of vroeg) terug in het hostel en ik lag lekker te slapen. Todat Elle het opeens op d’r heupen kreeg! Om 10.00 uur maakte ze me wakker en moest en zou ze vertrekken, nu! Ze had al een shuttle besteld en ik had een half uur als ik mee wilde.

Ik heb mijn backpack nog nooit zo rommelig volgegooid met mijn spullen. Douchen, aankleden en ja hoor, zat ik dan….kotsmisselijk in de shuttle weg uit San Juan del Sur.

Elle en ik hadden al besloten dat Ometepe, een eiland met 2 vulkanen, onze volgende stop zou worden en de shuttle bracht ons naar de haven. In de haven aangekomen ontmoetten we schreeuwende mannetjes, omdat we nog precies 5 minuten hadden om de boot te halen!

image

Uitkijkend naar Ometepe….ook een beetje focussen op het vaste land

Gelukkig met een eindsprintje hebben we de boot gehaald, maar iemand had wel even van te voren kunnen zeggen dat het maarliefst 1 uur zou duren en…dat het gigantisch zou schommelen! Ik heb nog nooit in zo’n schommelboot gezeten en het viel me behoorlijk zwaar.

image

Gelukkig lag dit eiland op ons te wachten

image

Vulkaan Concepción, 1610 meter

Eenmaal op het eiland hebben we een uitgebreid warenonderzoek gedaan naar hostels. Zeker 5 verschillende hostels hebben we bekeken totdat we besloten dat Santa Cruz het moest worden…..want wat een uitzicht!

image

Uitkijken op de vulkaan vanuit onze kamer

image.jpeg

Hier hebben we heerlijk uitgerust de rest van de dag!

De rest van de dag hebben we gechillt in het restaurant van het hostel en soep gegeten. De maaltijden waren gigantisch, dus ik heb er 2x mee gedaan.

Na het ontbijt de volgende dag liep ik nietsvermoedend naar mijn kamer om mijn bikini te halen….stap ik bijna op een slang! Een grijze slang met een witte buik, kronkelde spastisch van mij weg de bosjes in. Mensen die mij kennen weten dat dat glibberding het dier is dat ik het meest vrees..ik heb letterlijk het hele restaurant bij elkaar gegild. Later tijdens mijn trip sprak ik anderen over het eiland Ometepe en het schijnt dat ik nog geluk heb gehad: zij hadden een slang uit hun doucheputje zien komen!

Eenmaal bijgekomen wilden we Little Morgan’s hostel bekijken, daar hadden we veel over gehoord. Little Morgan’s is je ergste hippie fantasie….x 10. Bij binnenkomst staan er mannen achter de bar in alleen een tuinbroek (verder niks) en verwelkomen je door glitters over je heen te strooien. Dan krijg je de regels uitgelegd: je mag geen ‘mine’ en ‘push-ups’ zeggen, anders krijg je straf d.m.v. het moeten doen van push-ups. Gezellig op bankjes en in hangmatten hebben we zitten kletsen en ik bleek erg goed in het spelletje waarbij je die woorden niet mag zeggen.

Het was gezellig en de ene na de andere gast schoof aan. Na een tijdje werd het weer ontzettend warm en besloten we met groep de gaan zwemmen in het meer…voor uren!

image.jpeg

Zwemmen met glitters op m’n hoofd

image

Er kwam ook nog even een visser langs

image

Hij vond ons behoorlijk grappig en liet uitgebreid zijn vangst zien

image

Ik weet niet of ik het er appetijtelijk uit vind zien..

Tegen het einde van de middag had Elle haar oog laten vallen op een leuke jongen (die nu haar vriend is, hoe leuk!) en was ervandoor. Toen heb ik gezellig met de Hollandse Onno zitten mediteren op de rotsen om zo de beseffen hoe mooi het was waar we waren. Tja, je hebt van de momenten.

image.jpeg

‘S avonds het uitzicht vanuit onze kamer

De volgende dag was ik klaar met Ometepe. Er is niet super veel te doen als je nog herstellende bent van een arm uit de kom. Veel mensen gaan er motor rijden of een vulkaan beklimmen. Ach, misschein ga ik ooit nog eens terug. Volgende stop: Magnific Rock!

Een feestje bouwen tijdens Sunday Funday in San Juan del Sur

Ben je wel eens naar Salou geweest? Misschien ging je toen je 16 was naar Rimini of Chersonissos…. Ik wist dat ze feestplekken overal ter wereld hebben, maar dat er zo’n spektakel in Nicaragua te vinden is was nieuw! Dit is een verslag van een feestdag.

Al dagenlang werd me bij Laguna de Apoyo gevraagd of ik al naar Sunday Funday was geweest. Uhm..kunt u misschien even uitleggen wat het is?

Nou Sunday Funday is zo goed als een nationaal begrip in Nicaragua. Een grootse’pool crawl’, dus feesten langs de kant van een zwembad, met dj’s, drank en vervoer. Grote pickup jeeps brengen je van de ene naar de andere partylocatie binnen San Juan del Sur en je eindigd op het strand.

“Ja goh, laten we het maar proberen” zei Herman Finkers ooit tegen het huwelijk. Zo dacht ik er ook over. Dan niet over het huwelijk, maar over Sunday Funday.

Ik verbleef met Elle en Rachel in een klein schattig familie hostel in het centrum. Omdat het feest om 13.00 uur zou beginnen, besloten we met onze Hollandse vrienden  van te voren te chillen op het dakterras.

image

Nog even een stevige bodem leggen met een zak chips🌮

Toen begonnen we. Bij Pacha Mama maarliefst. We hadden bij het betalen van ons ticket (30 dollar) een schitterend shirt gekregen en bij binnenkomst bleek dat iedereen, net als ik, het heel grappig vond om die te dragen (al dan niet verknipt). Pacha Mama is een leuk hostel met een zwembadje en met een eerste mojito in de hand is dat heerlijk pootje baden.

image.jpeg

Zo! Nederland is aanwezig🇱🇺

Iedereen moest er nog een beetje inkomen en daarom had het hostel glitters en schmink klaargelegd. Binnen 10 min was alles op! Het leek mij een goed idee Nederlandse vlaggen te tekenen, omdat je dan sneller met andere Nederlanders in gesprek raakt. Gedurende de dag…bleek dat te werken!

Na ruim 1,5 uur was het tijd voor ronde 2 en eigenlijk pas het officiële begin van Sunday Funday. 2 minuten lopen naar de locatie en we stonden bij een prachtig hostel met zwembad aan het strand! Een groot podium met de dj’s zorgde voor mooie deuntjes.

image

Zo zag de dj ons.. (Credit: Jesse Jay)

image

Zo zagen wij het! (Credit: Lazyblueskies Photography)

image

Ik mocht niet op het balkon komen om foto’s te maken voor deze website. Alleen crew. (Credit: Lazyblueskies Photography)

Wat doe je op Sunday Funday: een beetje dansen, zwemmen, onderhandelen over de shots, kletsen met Nederlanders, kletsen met andere nationaliteiten, nog meer dansen, hoelahoepen, lachen en….. Een nep-tattoo laten zetten! Ik zag dat je een gratis plaatje op je lichaam kon laten spuiten en ja ach, waarom ook niet? Een prachtplaat werd het:

image

Was ik blij dat ‘ie nep was

image.jpeg

Gezellig met de dames

image.jpeg

Ik wilde net iets zeggen en dat maakt deze foto iets minder charmant. Maar de vlaggetjes stonden er nog! (Credit: Lazyblueskiesphotography)

image.jpeg

Rachel kan heel leuk hoelahoepen en heeft dat ook het hele feest gedaan (credit: Patrick Ryan)

Na heerlijk in de zon te hebben gestaan was het tijd voor ronde 3: Naked Tiger hostel. We werden in jeep vervoerd en bij aankomst stond de crew klaar met shots voor iedereen.

image.jpeg

Lekker winderig vervoersmiddel (credit: Lazyblueskies Photograhpy)

image

De partycrew bij binnenkomst. Welk drankje dat is…weet niemand (credit: Lazyblueskies Photography)

Het uitzicht bij het Naked Tiger hostel was waanzinnig! Op een berg een hostel met een zwembad waarbij je uitkeek over heel San Juan del Sur en de zee.

image

En vanuit het zwembad naar de zonsondergang kijken😎 (Credit: Lazyblueskies Photography)

Wederom na enkele uurtjes werden we naar een volgende locatie gebracht. Ditmaal de laatste en op het strand! Velen mensen begonnen het hoelahoepen van Rachel heel leuk te vinden en op het strand ontstond er een rij van mensen die ook wilden proberen te hoelahoepen. Wat blijkt..ik heb geen talent voor hoelahoepen, helaas.

image.jpeg

Mooi eindigen op het strand (credit: Lazyblueskies Photograhpy)

Sunday Funday is echt zoiets dat je meegemaakt moet hebben om het te kunnen beoordelen. Ik vond het super leuk, omdat de zon scheen, de muziek hard waa en we met leuke mensen op schitterende locaties waren!

Afzakken naar de surfkust Maderas Beach

Na vier dagen zoet water waren Elle, Rachel en ik toen aan zout water. En ja, bij het typen van deze zin besef ik me wat een luxe leven reizen kan zijn. Het is niet altijd leuk: het sleuren van die zware tas, opgekropt zitten in chicken bussen of het niet kunnen vinden van een bedwants-vrij hostel. Maar echt; zeuren kan niet! Het gevoel dat reizen me geeft is vrijheid en rust, dat is onbetaalbaar.

Ok, richting San Juan del Sur dus. Een directe shuttle van Laguna del Apoyo naar San Juan del Sur was prettig. Airconditioning, genoeg ruimte en betaalbaar. In de shuttle las ik over de verschillende stranden vlakbij San Juan del Sur en Maderas Beach klonk als muziek in de oren.

image.jpeg

Hierom dus! Een hostel óp het strand

Maderas beloofde een surfstrand te zijn. Afgelegen, zonder supermarkt of andere winkels, dat wel. Maar ik was zo ontzettend nieuwgierig naar dit beloofde paradijs.

image

In dit gele hostel beleven we 1 nacht, op de eerste verdieping

Eenmaal gearriveerd op locatie, was ik overdonderd door de schoonheid van het strand. Hoge golven, rotsen in de vorm van haaienvinnen en surfers in overvloed. Hier wilde ik zeker even blijven.

image

Het uitzicht vanaf het hostel

Die middag hebben Elle, Rachel en ik heerlijk gegeten in het enige restaurant op het strand en in de zon gelegen.

image.jpeg

Lekker rustig!

Aan het einde van de middag, rond 18.00 begon de zon te dalen en heb ik een wandeling gemaakt.

image

image

De surfers wachten op de perfecte golf

Tijdens mijn wandeling klom ik op alle rotsen om het mooie strand te aanschouwen en toen…vond ik een GoPro 4! Waarschijnlijk van het hoofd gevallen van een surfer. Helaas was de case gebroken en deed de GoPro het maarliefst 5 min nadat ik ‘m had opgeladen….wie weet kan die nog worden gemaakt, we’ll see.

image

image

Lekker wandelen….en aan de voetstappen te zien dachten anderen hetzelfde

image

Het geluid van golven die op de rotsen knallen is krachtig magisch

image

Een selfie tegen het licht in😎

image

De zon is bijna in de zee gezakt..

image

En de laatste foto van de dag!

Maderas Beach is een echte aanrader. Er is niks behalve een hostel en een restaurant, maar het uitzicht, hoge golven en prachtige zonsondergang zijn het zeker een nachtje waard!

Salsa op straat in sfeervol Granada-Nicaragua

We waren al 3 dagen in bikini aan het relaxen in paradijs bij Laguna de Apoyo (Paradiso hostel), doch zo dichtbij Granada! Het werd tijd om deze kleurrijke stad te gaan verkennen.

Het hostel bood shuttles aan en voor 3 dollar gingen Elle, Rachel en ik opgetut naar de stad! Met enkele backpackers in een busje voor 20 min bracht ons de informatie waar we moesten zijn: parque central, de straat met restaurantjes en de boulevard.

Het was alsof we terug waren in de geciviliseerde wereld. We waren zo gewend geraakt aan de ontspannen tijdloze sfeer in Paradiso Hostel, dat de mensen en vele auto’s op straat als ‘druk’ aanvoelden.

image.jpeg

Rondlopen in Granada is sfeervol. Elk huis of gebouw heeft een andere kleur (of meerdere kleuren) en er zijn zoveel karakteristieke mensen te zien. Verkopers op straat, oude mannetjes die een cigaar delen, kinderen die nerveus naar je zwaaien, lachende mensen en groepjes mensen in gepassioneerde gesprekken.

image

 

Ik moest natuurlijk de gele kerk zien uit ‘Wie is de mol?’ en wat een prachtding is dat! Zo kenmerkend voor de kerken uit Centraal Amerika!

image

Herkennen jullie het van ‘Wie is de mol?’

image

Heb me een beetje voor het karretje laten spannen..

Vanaf de gele kerk begint de gezellige hoofdstraat met alle bars en restauranten. Spontaan besloten Elle, Rachel en ik om een kroegentocht te doen: in elk restaurantje een drankje en een tapas.

image.jpeg

We begonnen meteen goed met Happy Hour; 2 sangria’s voor de prijs van 1.

Tussendoor liepen we wat rond in Granada, naar het water en in de straatjes. Het is leuk om een gesprek te hebben met de lokale mensen, ze zijn zo vriendelijk!

image

De kerk konden we niet in vanwege een mis, maar van de buitenkant ook zeer magisch

image

Elle en Rachel doen gewoon gek!

En toen ontmoetten we Gato. Gato, de straatverkoper. We waren onderweg naar onze derde stop voor een moijto toen we de vrolijke, maar ook relaxte sieradenverkoper Gato tegenkwamen. Schitterende sieraden verkocht hij, maar het was vooral zijn humor en enthousiasme die ons verrastte. Spontaan nodigde Elle hem uit aan onze tafel (ik was toen nog huiverig, hopende dat hij niet vervelend opdringerig zou worden) en….we hadden het spontaan gezellig! Hij bestelde ook een moijto en kletste vrolijk met ons. Hij vertelde ook hoe het leven als straatverkoper is en dat hij nooit naar school kon gaan, omdat dit zijn leven is vanaf kinds af aan. Nadat Elle en Rachel voor enkele dollars een armband hadden gekocht, kwam het gesprek op het onderwerp ‘salsa’. Met mijn grote mond floepte ik eruit dat ik wel eens salsa les had gehad…..en voor ik het wist stond ik midden in Granada op straat salsa te dansen! Het restaurant vond het zo leuk, dat ze meteen naar binnen renden om de muziek om te zetten van reggae naar salsa! Dit is het resultaat, een beetje wazig, maar dat hoort bij beweging:

image

Eerst even in het salsa ritme komen hoor

image

Langzaam buiten de basis-pas kunnen dansen

image.jpeg

En hop, een show is geboren!

Ik heb een topavond gehad in Granada met mijn reisgenoten. Het is een kleurrijke stad, waarbij rijkdom vlak naast armoede leeft. Ik ben er maar kort geweest, maar het is zeker een aanrader!