Zoeken naar rode kikkertjes op een strand- Bocas del Toro

Red frog beach, het eilandje waar ‘gegarandeerd’ vele kleine rode kikkertjes zouden zijn, de hele dag. Ik wist niet dat het woord ‘gegarandeerd’ relatief kon zijn.

Doch, het was een mooie dagbesteding. S ochtends rond 10 uur namen we de watertaxi vanaf Bocas town naar Red frog beach, zo’n 20 minuten varen voor 8 dollar. Eenmaal op het eiland mochten we eerst een stukje jungle trotseren, dat leverde mooi en heel serieus fotomateriaal op.

image

Ken je dat gevoel dat je een jungle wilt aanharken?

image

Warm water!

Eenmaal op het strand was het mooi. Mooi water, mooi strand, mooie palmbomen en de zogenaamde killer waves. Mooi niet dat ik diep in her water zou gaan (schouder en arm zijn nog steeds herstellende).

image

Killer waves en toch wilden enkele jongens snorkelen, tja

We namen onze eerste duik en.. Toen begom het weer te regenen! Ken je die idyllische parasollen van palmbladeren? Die zijn echt multifunctioneel. Bestemd voor verscheidene weersomstandigheden. Stonden we dan, gezellig met z’n vieren onder een kleine parasol. Misschien een idee voor teambuilding uitjes?

image

Een hut voor goede gesprekken

image

We hebben een leuk aantal uren op het strand rond gelopen. Ik heb vooral veel in het water gelegen en Amanda en Elle hebben een uitgebreide fotoshoot gedaan.

imageimage

image

WK kokosnoot werpen

Na een paar uur op het strand moesten we concluderen dat we nog geen rode kikker hadden gezien. Dus gingen we op weg naar de watertaxi’s. En juist toen kwam er een Panamaas meisje aangelopen met haar handen op elkaar…. Met een heel klein knalrood kikkertje erin!

image

image

Gevonden! Het rode kikkertje

Ik kan vanaf nu vol trots zeggen: ik ben naar red frog beach geweest en ik heb een knalrood kikkertje gezien🐸🦀 en ook nog een paar andere animales!

image

Dit is geen kikker, maar een papegaai

image

En dit een kwal

Advertenties

Bounty-eilanden, dolfijnen en luiaarden- Bocas del Toro

Zo, na al het leed van de afgelopen dagen, hadden Amanda en ik wel een leuk uitstapje verdiend. Alle tour operators in Bocas del Toro bieden verschillende boottochten aan en daar hadden we nou net zin in. Het werd de meest populaire optie: eerst dolfijnen spotten in de ochtend, dan koraal snorkelen, chillen op een bounty-eiland, luiaarden zoeken en via Hollywood (zeesterren) weer naar Bocas Town.

image

Tropische regen valt niet te voorspellen. Maar we hebben mooi dolfijnen gezien🐳 Ps. De stuurman draagt een skibril.

 

 

Bij het verzamelen van de boten raakten we gelijk in contact met Elle, een vrolijke blonde uit Seattle. Het was meteen gezellig! Wij werden in de ‘jongerenboot’ gestopt, met allemaal backpackers-types en een humoristische gids die contant aan het dansen was! De eerste uren waren regenachtig en in een bootje voelt dat aan alsof je hagelstenen op je krijgt, maar dat maakte niks uit…..want we zagen na 10 min al groepen dolfijnen🐬 Vinnen, staarten en ruggen op 10 meter afstand, bijzonder mooi.

De volgende stop was snorkelen in ‘Coral Garden’. Ik heb dus mijn arm uit de kom gehad 2,5 week geleden en mag nog niet de zwembeweging maken….toen heeft de gids mij ingesnoerd met zwemvest, een touwtje gegeven die aan de boot vast zat en hop….Ik kon ook snorkelen:)

 

De volgende stop was het allermooiste: Zapadillos eiland! Bounty op z’n best. De foto’s zijn wel wat donker, doordat de zon niet scheen, maar het water en het strand waren alsnog zeer de moeite waard. Zie maar:

image

De boten konden niet tot aan het strand komen, dus toen heeft de gids mij gedragen. Aardige gozer.

image

Men kon in 1 uur het eiland rondlopen. Dat hebben wij niet gedaan.

image

Wij hebben appelsap en lokaal bier gedronken.

Na wat te hebben gezwommen en foto’s te hebben gemaakt, gingen we weer verder. Ken je de Lonely Planet Costa Rica van 2014? Daar staat zo’n schattig beestje op de cover. Die heb ik dus sinds vandaag in het echt gezien:) De sloth, oftewel luiaard, hangt vaak hoog in een boom, maar laat zich 1 keer in de week uit de boom vallen om even te poepen. Hieronder is te zien hoe ze hoog in de boom hangen. Het is het heel duidelijk waarom het beest ‘luiaard’ heet, want ze bewegen zoooo langzaam (en kunnen ook echt niet sneller schijnbaar).

image

Dat uitstekende ding is dus z’n arm, die hij heeel traag beweegt.

image

Het is even zoeken, maar dan heb je ook wat!

image

Hier kijkt een luiaard je recht aan, zie je dat?

Het laatste onderdeel van de dagtour was ‘Hollywood’. Daarmee denken ze grappig te zijn voor de Amerikanen vrees ik. Maar ze bedoelden dus zeesterren in verschillende kleuren en zeekomkommers die je vanaf de boot mocht aanschouwen. Ik heb in het water gehangen met mijn waterproof camera🎥

image

De gele zeester

image

Dit noemen ze de groene zeester

image

Ook enkele zee-egels

Het was een prachtige tour! Eerlijk zijn, het was wel iets toeristisch. Maar de natuur en de dieren die we hebben mogen zien waren beeldschoon.

We hebben de dag afgesloten in Bocas Town met Happy Hour.

image

De dag dat ik (bijna) naakt ging ontbijten- Bocas del Toro

Gisteren zagen Amanda en ik dus een bedwants op het bed van onze buurman (en waar er 1 is, zijn er waarschijnlijk meer), dus we zijn een preventie campagne begonnen. Al onze spullen hebben we in zakken gedaan en bij in lief vrouwtje in de tuin gezet. Echt alles: backpacks, kleding en schoenen. Maar dan? Dan heb je niks om aan te doen!

De avond ervoor waren Amanda en ik al op zoek gegaan naar nieuwe kleding. Jammer is, dat ze zelfs in van die goedkoop-ogende Chinese winkels zo’n 18 dollar voor een slappe bikini durven te vragen. Daarom hebben Amanda en ik uiteindelijk 2 pareo’s gekocht: een knalroze en een knalgroene. Dit zou onze outfit worden voor de komende dagen!🙈
De dag dat ik naakt ging ontbijten was….zeer ongemakkelijk! In m’n blootje met een (enigzins openvallende) pareo renden we naar het cafeetje naast ons hotel, om zo daar de rest van de dag vooral niet te bewegen en koffie te drinken.

En dan hoop je: dit is maar voor 1 dag. Nu is het zo dat het weer in Bocas del Toro heel wisselvallig is en precies de dagen dat we zon nodig hadden om bedwantsen uit te roeien……de tropische regen begon! En hard.

3 dagen in 1 pareo: ik raad het niemand aan. Wel word je creatief met het knopen van dat stukje stof! Gelukkig hebben we ook nog een super mooie tour gedaan, die post ik hierna.

Tijd voor Tips van de Dag

Ik heb de afgelopen nacht en uren zoveel research gedaan over bedwantsen (ik zou er bijna een phd over kunnen doen😅) en hierbij wil ik jullie de beste tips in ‘bed bug extermination’ niet onthouden:

1. Koop een spray tegen ‘cinche’. Deze sprays zijn waarschijnlijk verboden in Nederland vanwege alle chemicaliën, maar des te effectiever dus. Te koop in de supermarkten.
2. Bedwantsen houden niet van extreme warmte. Bij gebrek aan een stomerij o.i.d. stop je al je kleding/tassen/schoenen in zwarte vuilniszakken en zet die in de zon voor zeker 24 uur. Niks voelt fijner dan het roosteren van bedwantsen, wellicht heb je dan ook nog een proteinrijke maaltijd de volgende dag.
3. Was al je kleding en zo mogelijk je tassen op hoge temperatuur en doe ze daarna vooral in de droger.
4. Zorg dat je voor een paar dagen andere kleding draagt (in ons geval dus 3 dagen in een sarong), anders blijf je jezelf besmetten.

En dan nog tips voor bedwantsen preventie:
1. Vraag in de hostels altijd of ze ‘recently’ last hebben gehad van bed bugs. Mijn ervaring is dat hostels verrast worden door deze vraag en verrassing zorgt voor eerlijkere antwoorden.
2. Zet nooit je tas op het bed als je arriveert.
3. Check de naden en onderkant van het matras voordat je in het bed gaat liggen. Eitjes zijn wit, de rotbeestjes zelf bruin/rood en ze hebben 6 pootjes. De beestjes worden actief rond 23.00 en de gehele nacht.
4. Lokale bussen zijn ideaal om de beestjes op te lopen. Houdt je huid goed in de gaten na busritten. Beten door bedwantsen komen meestal in groepjes. Veel voorkomend is 2 beten bij elkaar en dan een derde beet in lijn daarvan.

Een emotionele rollercoaster in Panama

Wakker worden is niét relaxed als je met Kevin, a retired bloke from New York, bent. Die gast heeft energie! Ik had nog niet gedoucht of ik zat al in een auto van de hotel eigenaar. We gingen een stuk land bekijken, een stuk land dat te koop stond! Kevin was zo enthousiast geraakt over ons ‘business plan’ van de vorige dag, dat hij meteen nieuwsgierig was om een stuk land te bekijken. Via allerlei sprookjes stranden ten zuiden van Puerto Viejo reden we uiteindelijk de jungle in via een klein weggetje. Kijk hoe mooi dit stuk land is:

Papa en mama, maak je geen zorgen: we hebben het niet gekocht!

Terug in Puerto Viejo hadden Kevin en ik een ontbijtdate met Amanda bij een glutenvrij, lactosevrij, mega gezond en feeling fit barretje. Een glutenvrije pannenkoek heb ik naar binnen gepropt, zo lekker.

 

image.png

Een glutenvrije pannenkoek, ze hadden alleen nog nooit gehoord van suiker erop!

Toen gingen we op weg naar Panama. Kevin bracht ons naar de grens en na goodbyes te hebben gezegd, staken Amanda en ik de Indiana Jones brug over naar Panama. Eenmaal de andere kant moesten we langs de immigration en wat denk je: we werden toegang geweigerd! Schijnbaar moet je bewijs hebben dat je het land weer gaat verlaten d.m.v. een kopie van je vliegticket naar huis. We hebben alle bedenkbare smoesjes geprobeerd zoals ‘we hebben geen wifi’ en ‘we verlaten het land met de bus’, maar de mensen achter de desk werden steeds meer geïrriteerd en we werden weggestuurd.

Natuurlijk gebeurt dit vaker met toeristen en dat weten ze in Panama ook. Dus er is maar 1 plek met wifi en dan vragen ze daar 4 dollar (!) voor. Uiteindelijk kon ik bij mijn ticket in mijn inbox, maar Amanda moest stelopsprong een ticket kopen (die ze ’s avonds heeft geannuleerd). Tip: Later kwamen we erachter dat er veel sites zijn waar je namaaktickets kan maken óf bewaar gewoon een printscreen van je ticket op je mobiel.

Opeens was het 2 uur en liters zweet later, maar toen konden we eindelijk Panama in.

Een taxi en een bootje bracht ons eindelijk naar het beloofde paradijs, Bocas del Toro! Het is een eilanden groep waar veel amerikanen heen gaan om te trouwen of om te feesten. En op zich begrijpelijk; het is echt bounty-bounty. We vonden een schitterend hostel op het eilandje Carenero, hostel Grande Kahuna.

image

Bocas eilanden. Mooiste: Zapadillos, toeristische: Bocas Town, grappigste: Red frog beach.

 

 

Na al het zweet en zoeken naar een hostel dat überhaupt nog plek had waren we euforisch om in Grande Kahuna te zijn. Bikini aan, snorkelset mee, waterproof camera en mijn monopod mee…..de zee in! Daar hebben we zeker een uur in gelegen en daarna in een super leuke restaurantje overheerlijke groenten gegeten. Na het eten had ik het over mijn ‘after dinner dip’, waarbij Amanda het bizar vond dat ik weer de zee in wilde….oeps dat is dus geen engels.

image.jpeg

Een chic en duur restaurantje, maar wij vroegen gewoon om een bordje met groeten. Man, dat was heerlijk.

Na deze lange dag, ploften we neer in onze stapelbedden. Net toen we het over slapen hadden, schrokken we snoeihard! Een BEDWANTS op het bed naast ons (grenzend aan mijn bed). Zoals velen van jullie misschien weten ben ik panisch over dit soort beestjes, dus ik had natuurlijk al wat research gedaan en foto’s van die gruwels op mijn ipad staan. Na een vergelijkendwarenonderzoek, kon we de diagnose niet anders stellen: het was een dikke vette volwassen bed bug!

Ik weet zeker dat we het record ‘zo snel mogelijk uit een hostel weg rennen’ hebben verbroken. We hebben letterlijk de sleutels van de kamer op de receptie gesmeten, een klacht ingediend en weggerend.

image.jpeg

Gore gruwel toch?

Zie het voor je: twee verdwaalde meisjes midden in de nacht, over straat zwervend, radeloos en met te veel tassen… We voelden ons ellendig. We zochten een nieuwe plek om te slapen, maar natuurlijk was het ene na het andere hotel was dicht. Toen we een hotel vonden die nog open was, werden we (wederom) geweigerd die dag! De hoteleigenaar wilde niks met bedwantsen te maken hebben.

Gelukkig was daar Reynaldo, een local, die ons heel zielig vond en hielp met onze tassen dragen en een hotel zoeken. Hij wist nog een oud vrouwtje met een kamertje en uiteindelijk mochten we daar slapen.

Het idee van ‘even oversteken naar Panama’ was dus uiteindelijk een hectische dag met een stressvol einde. Ik ging naar bed tegen Amanda zeggend “I’m gonna kill those motherf**kers”. Natuurlijk bedoelde ik de bed bugs.

image.jpeg

En ik eindig dit verhaaltje even met een vrolijke foto