Eindelijk.. Nicaragua! Een lange reis naar Laguna de Apoyo

Zo, ik was klaar om het toeristische en vooral dure Costa Rica te verlaten. Bij het plannen van mijn reis had ik al bedacht dat ik het langst in Nicaragua wilde verblijven. Na 2,5 week Panama en Costa Rica had ik daar echt zin in!

Met mijn reismaatje Elle had ik afgesproken elkaar in Nicaragua weer te ontmoeten. Eerst moest ik wel een hele dag reizen.

’s Ochtends om 06.45 uur vertrok de bus van Monteverde-Santa Elena naar de eerste oversta La Irma. Met zes backpackers deden we dit eerste stuk en werden we gedropt in La Irma waar letterlijk ……niks is! Het is alsof je langs de snelweg staat te wachten op je volgende bus. Na een uur wachten zagen we onze bus op ons afkomen, wij zwaaiden dat we mee wilde en wat denk je…. De bus reed ons zo voorbij!

Toen werd de regelaar in mij wakker. Terwijl de groep backpackers gewoon ging zitten en wachten op de bus die na 6 (!) uur weer zou komen, werd ik creatief. Met mijn duim in de lucht heb ik geprobeerd te liften en ik heb random andere bussen tegen gehouden om te vragen of we mee mochten. En eigenlijk niet te geloven….uiteindelijk lukte dat! Voor 25 dollar mochten we mee van La Irma naar Managua. Dat is dus ver de grens over, daarnaast had de bus ook nog airco en de film Mission Impossible in het Spaans 😊.

Rond 15.30 uur kwam ik aan in het warme Granada. Kleurrijke straatjes, veel eetgelegenheden op straat en het hostel Oasis leken perfect. Maar toen: het lijkt een terugkerend thema te worden in Midden-Amerika: ze hadden problemen met bedwantsen. Ik was helemaal radeloos na zo’n lange dag reizen, bezweet en moe.

Gelukkig zag ik toen de advertentie van Hostel Paradiso!! Het bleek het partner-hostel te zijn van Oasis, maar dan aan het water. Ik heb me linea recta naar dat hostel laten brengen, om daar vervolgens vier dagen snoeihard te chillen!

image.jpeg

Hostel Paradiso aan Laguna de Apoyo

Een paar uur later was ik totaal een ander mens. Gedoucht, gegeten en gezwommen….Paradiso hostel is echt een paradijs!

image

Happy Hour en de introductie van de ‘Nica Libre’🍸

Na enkele uren kwamen Elle en Rachel ook aan in het hostel en deelden meteen de euforie van de locatie.

image.jpeg

Na maarliefst 3 dagen toch e-i-n-d-e-l-i-j-k weer bij elkaar😍

image

Zwemmen naar het platform: een ochtend, middag en avond activiteit

De dagen daarna hebben we ‘ontzettend veel’ gedaan:

gezwommen, slag line gelopen, gratis koffie gedronken, een massage gehad, gepoold, gedanst, gelachen, geprobeerd te hoelahoepen, cocktails gedronken en gerelaxed!

image

We hebben veel leuke mensen ontmoet waaronder George from the jungle uit Oostenrijk, Zeer correcte Lucy uit Engeland, Brandon uit Little Corn Island en Dennis en Robert (tja, Nederlanders). Al hun reisverhalen hebben ervoor gezorgd dat ik weet wat ik verder wil zien van Nicaragua😎!

image

Ideaal die autobanden voor m’n arm

image

Geinen met de meiden

image

Ik was gewoon heel druk

 

Net Droomvlucht: Regenwoud met wiebelbruggen-Monteverde

Het werd tijd om weer verder te reizen. Na 2 dagen in het prachtige Essence hostel te zijn geweest in El Castillo, wilde ik graag verder de natuur in. Monteverde, een cloudforest, als nummer 1 regenwoud getipt door de Lonely planet.🍃

Ik had een Duits (en ja, zeer pünktlich) koppel ontmoet en kreeg een lift. Maarliefst 6 uur rijden van La Fortuna naar Monteverde, die eigenlijk maar 14 km doorsnede van elkaar verwijderd zijn. Echter: het is jungle, dus bijna geen wegen! Een schitterende weg rondom Laguna Arénal bracht ons langs mooie uitzichtpunten en naar een grindweg met heel veel gaten in de weg, je had er een sportbh bij nodig.

image.jpeg

De awkward-hand pose van Elle bij Laguna Arénal

In Santa Elena verbleef ik in het enige hostel dat nog plek had: Sloth backpackers. De reden dat er geen plek meer was dat Semana Santa (Pasen) zijn piek bereikte. Dat heb ik geweten! Bussen vol Amerikaanse tieners kwamen mij tegemoet in het kleine dorpje. Schreeuwend, met stuk voor stuk een gopro op hun hoofd stond ik in het midden van de Amerikaanse Springbreak.

De eerste avond dat ik voor het eerst echt alleen zou zijn, liep ik over straat en wat denk je! Kom je 3 ‘reismaatjes’ van de week ervoor tegen. Het is leuk om te merken dat stiekem iedereen dezelfde route doet en dat je elkaar steeds tegenkomt. De avond heb ik gespendeerd met Nederlandse meiden in een restaurant met een boom erin.

Er zijn eigenlijk 3 opties om te doen in Monteverde: zelf erop uitgaan in de jungle, ziplinen of de wandelroute van de Hanging Bridges. Nummer 1 zag ik als vrouw alleen in de jungle zonder gids niet zitten, nummer 2 was nog net iets te heftig voor mijn schouderkom en dus werd het nummer 3.

image

Hanging Bridges, lopen óver een jungle

Voor het eerst mijn zware wandelschoenen aan, deet op de benen en met mijn videocamera op een stokje was ik klaar voor een groen avontuur.

image

Voor het eerst echt mijn wandelschoenen aan, mooi hè

In een shuttle-busje werd ik opgehaald en naar de jungle afgevoerd. Eerst moet je toegang betalen tot het Nationaal Park, door in een rij te gaan staan die lijkt op de toegang van de Efteling. Maar eenmaal begonnen met de route van de Hanging Bridges was ik in een pracht oerwoud!

image

Net droomvlucht, maar dan echt

Ik was voor het eerst echt alleen op pad, dus heb ik mijn roze selfie-stick van de Action maar eens gebruikt:

image

Een blije selfie

Maarliefst 8 wiebelbruggen met schitterende uitzichten heb ik getrotseerd. Al na brug nummer 2 kwam ik deze näsebeere tegen.

imageimage

image

Verder had ik besloten mijn schoenen aan te houden voor de gehele wandeling

Sommige bruggen waren heel hoog óver het oerwoud heen, terwijl andere bruggen er dwars doorheen gingen. Langs de lianen, dieren en gigantische boomstammen. De langste brug was ook de hoogste en ik heb een Amerikaanse man naar de overkant geholpen, omdat hij zo bang was en bijna in z’n broek poepte, écht.

image

Je moet ook niet naar beneden kijken, meneer

image

Dit is geen selfie. Deze foto is gemaakt door 2 aardige Fransen.

Ik heb vooral genoten van de tropische geur en alle geluiden. Vogels, krekels en krakende takjes (al wilde ik soms niet weten waardoor dat zou kunnen zijn🐍).

image

image

Het licht door de bomen. Ik vind het beeldschoon

image

Even de hangjongere uithangen💁

Na ongeveer 2 uur was ik klaar met de route en weer terug bij af. Hetzelfde busje bracht me weer naar Santa Elena en daar heb ik bij Taco Taco een taco gegeten🌮.

Monteverde: doe het! Alleen doe het niet tijdens Semana Santa, want dan is het net een pretpark. Doch, het groen, de geur en de geluiden zijn magisch🍃.