Met een groep loco’s chillen bij Sunset Villas hostel- Guasecate Beach

Tijdens de twee dagen Magnific Rock kon ik al de hele tijd het strand zien van Guasecate en Daniel en ik besloten dat het een mooi moment was daarheen te verkassen.

image

En iedereen weet: ik houd van tuktuk’s!

Guasecate beach bestaat uit een grindpad met daaraan ongeveer 5 hotels/hostels en 1 minisupermarkt! Na eerst even gekeken te hebben bij The Melting Elephant, besloten we toch om in het kleurrijke Sunset Villas Hostel te verblijven. Het zag er gewoon heel caribisch uit en de grote vriendelijke Roberto verwelkomde ons zo hartelijk dat ik meteen zijn nieuwe BFF werd.

image

En direct aan het strand!

image

We bleken de enige gasten te zijn, laagseizoen! Maar dat maakte helemaal niks uit:)

image

Lekker hangen

Omdat ik de handigste thuis ben en mijn telefoon op Ometepe had laten liggen, kwam Elle die later die middag brengen met haar nieuwe liefde en 2 Noorse meiden. Intussen gingen Daniel en ik de buurt verkennen. Oftewel; de buurtsuper en het strand!

image

Het is mogelijk, lopen op water!

image

Schijnbaar een hele goede surfspot!

image

dus….golven….en surfers!

image

image

Het enige winkeltje in de straat

image

En de enige supermarkt!

Omdat Daniel en ik even de zuinige Zeeuw aan het uithangen waren leek het ons een goed idee om zelf te gaan koken! Tja, maar als je dan in zo’n winkeltje aankomt waar ze alleen rijst en rotte bananen hebben wordt het lastig. Dus daarom besloten we: eieren zijn altijd lekker! Laten we voor ontbijt, lunch en diner eieren maken….top plan!

image.jpeg

En dan loop je er dus zo intelligent bij!

image

poesje in de supermarkt…..mochten we niet kopen

image

Schijnbaar is het raar om dit schatje “pussy” te noemen, mensen keken me erg vreemd aan

En daar waren ze dan! ‘S middags kwamen Elle, Tom, Arja en Susan aan in een veel te klein busje en we waren allemaal super blij elkaar weer te zien!

image.jpeg

Blijheid op het strand:)

image

Daar moet op worden geproost

Uit de bovenstaande foto kan worden geconcludeerd dat de eieren dus geen succes bleken. Ten eerste, hadden we geen olie. Ten tweede, we hadden een paar eieren laten vallen en ten derde, het was gewoon niet genoeg als avondmaal.

image

Een dappere poging

De volgende dag was het feest! Elle was jarig. En ik vond dat het gevierd moest worden. Samen met haar nieuwe geliefde bekokstoofde ik een plan om er met een tuktuk vandoor te gaan en een piñata te regelen. Dit was eigenlijk een hilarisch plan, want we moesten 7 km met z’n drieen  in een tuktuk gepropt een grote pinata meenemen.  In 2 erg lokale kleine winkeltjes gingen we op zoek naar gekke ‘meuk’ om in de pinata te stoppen: een baseball, een plastic wijnglas, glitters, maskers en natuurlijk snoep.

image

We hadden de piñata als verrassing aan de boom op het strand gehangen..

 

image

En Elle was door het dolle heen toen ze de blauwe rakker zag!

image

De liefde ging niet erg diep, want binnen een paar klappen was ‘ie al doormidden gehakt

Daarna was het feest! Roberto, mijn grote vriend en baas van het hostel, bracht een box met discolichten naar buiten en de hele staff was uitgenodigd. De muziek ging keihard en de Latino deuntjes klonken heerlijk. Hieronder een impressie van de oergezellige avond!

image

De kokin deed gezellig mee!

image

De twee Noorse dames

image

Gratis salsa les! Al weet ik niet zeker of Arja hier wel oplet

image

Het is altijd een goed idee om een selfie te maken

image

En toen kwam Roberto met een fles Flor de Cana aanzetten (gratis!), de rum van Nicaragua

image

Hier bloeide langzaam wat op….wordt vervolgd

image

Eigenlijk heb je maar heel weinig nodig voor een goed feestje: een box met wat licht, drankjes en hele leuke mensen!

image

Vakantie vriendinnetjes….Elle lag al te slapen helaas

Je begrijpt….het was leuk! De volgende dag was lekker uitrusten, eieren eten en op het strand liggen!

image

Even papa en mama laten weten dat ik nog leef:)

’s avonds hebben we een strandwandeling gemaakt…want het was zo mooi!

image

De prille liefde

image

Ik doe gewoon even Baywatch

Toen het helemaal donker was hebben we sterren gekeken, zo helder. We gingen spontaan filosoferen over zwarte gaten..tja, je kunt er niet bij he.

Sunset villas hostel is geweldig! De staff, de eigenaar, het eten, de locatie! We hebben echt een hele leuke tijd gehad in dit hostel. Ook al waren de douches zout en brak mijn haar bijna af na 3 dagen. Ik zou het iedereen aanraden! Roberto, bedankt man.

 

 

 

Magisch uitzicht aan de kust bij Magnific Rock- Popoyo Beach

Zo, ik was weer toe aan even alleen reizen! Na een hele tijd met Elle te hebben gereisd had ik zin om weer even alles zelf uit te vogelen en ontdekken. Zij had liefde gevonden en ik had geen zin in klef gedoe, haha.

Dus ik heb de pont gepakt van Ometepe terug naar het vaste land en samen met 2 hostel-genoten een taxi genomen naar Popoyo Beach. Dit had ik letterlijk op de pont zelf besloten, bij het kijken van een Spaanse ouderwetse film. Dat strand klonk wel leuk als ik die gozers mocht geloven.

De westkust van Nicaragua is kurk en kurkdroog. Naarmate we met de taxi steeds meer richting kust reden zagen we steeds meer dode bomen, kale struiken en op een gegeven moment hield ook de weg op: dan maar kilometers over grindpaden. En toen, na een wiebelrit van 1,5 uur, zag ik dit en werd meteen verliefd op de locatie:

image.jpeg

image.jpeg

Een hostel op een punt van een rots met mega uitzicht over Magnific Rock!

image.jpeg

Ik kijk dus van meters hoog over dit gevaarte uit!

Een echte surflocatie met surfdudes, gebruinde dames, yoga fanaten en een gruwelijk goed restaurant. 4 verdiepingen was het hoofdgebouw: boven een yogadeck, dan het restaurant, een grote club area en beneden maarliefst een zwembad met uitzicht over zee! Ik kon niet anders dan hier even verblijven. Het is een dure locatie, dat wel. 20 dollar om in een dorm te mogen slapen. Maar het was schoon, ruim en tja..het uitzicht uniek. Deze periode had ik ook wat zorgen aan mijn hoofd en de goede wifi connectie kwam goed uit.

image

Een ‘kleine’ portie nachos

image

Tja, als je een zwembad hebt, waarom zou je dan een zee aanleggen?

image

Haha ik heb m’n flesje water gefotografeerd, zie hoek

image

In het echt zijn de golven groter dan op de foto!

Ik kon echt merken dat het een surfhostel is, overdag is het best rustig omdat iedereen in het water ligt. ‘S avonds zitten de surfers uitgeput te kletsen op het muurtje van de dorm om weer vroeg naar bed te gaan.

image.jpeg

Het leuke was wel dat ik een avondje heb mogen kletsen met een Olympische snowboarder, die sinds 2 jaar een week vakantie had. Inspirerend om te zien hoe ongeïteresseerd iemand kan zijn tijdens een gesprek. Wat z’n naam is weet ik niet meer, maar toch een leuke ervaring!

image

De Popoyo kant van het strand..

image

Altijd erg praktisch een naambordje

image

En de andere kant van het strand…voor surf beginners, maar daar was bijna niemand!

image

Ik was niet op zoek naar fossielen

Het geluid van de enorme golven die op de Magnific Rock knallen is magisch. Ik heb er lang gezeten op mijn tweede ochtend om te kijken en filmen (filmpjes volgen wanneer ik thuis ben).

image

Even over de Magnific Rock klauteren

image

Een harige selfie van de Magnific Rock itself

image

Geen slecht glutenvrij ontbijtje zeg ik zelf

image

Ook hier ging de zon onder….de volgende dag ook weer op trouwens

De laatste avond lag er ineens een blonde Duitser in mijn dorm en we klikten meteen qua humor. We hebben ontzettend hard gelachen om de manier hoe ik beslissingen neem (het liefst in de douche) en besloten de volgende dag samen te reizen naar het volgende hostel…..waar ik Elle weer zou ontmoeten! Verhaal volgt..:)

imageimage

Een feestje bouwen tijdens Sunday Funday in San Juan del Sur

Ben je wel eens naar Salou geweest? Misschien ging je toen je 16 was naar Rimini of Chersonissos…. Ik wist dat ze feestplekken overal ter wereld hebben, maar dat er zo’n spektakel in Nicaragua te vinden is was nieuw! Dit is een verslag van een feestdag.

Al dagenlang werd me bij Laguna de Apoyo gevraagd of ik al naar Sunday Funday was geweest. Uhm..kunt u misschien even uitleggen wat het is?

Nou Sunday Funday is zo goed als een nationaal begrip in Nicaragua. Een grootse’pool crawl’, dus feesten langs de kant van een zwembad, met dj’s, drank en vervoer. Grote pickup jeeps brengen je van de ene naar de andere partylocatie binnen San Juan del Sur en je eindigd op het strand.

“Ja goh, laten we het maar proberen” zei Herman Finkers ooit tegen het huwelijk. Zo dacht ik er ook over. Dan niet over het huwelijk, maar over Sunday Funday.

Ik verbleef met Elle en Rachel in een klein schattig familie hostel in het centrum. Omdat het feest om 13.00 uur zou beginnen, besloten we met onze Hollandse vrienden  van te voren te chillen op het dakterras.

image

Nog even een stevige bodem leggen met een zak chips🌮

Toen begonnen we. Bij Pacha Mama maarliefst. We hadden bij het betalen van ons ticket (30 dollar) een schitterend shirt gekregen en bij binnenkomst bleek dat iedereen, net als ik, het heel grappig vond om die te dragen (al dan niet verknipt). Pacha Mama is een leuk hostel met een zwembadje en met een eerste mojito in de hand is dat heerlijk pootje baden.

image.jpeg

Zo! Nederland is aanwezig🇱🇺

Iedereen moest er nog een beetje inkomen en daarom had het hostel glitters en schmink klaargelegd. Binnen 10 min was alles op! Het leek mij een goed idee Nederlandse vlaggen te tekenen, omdat je dan sneller met andere Nederlanders in gesprek raakt. Gedurende de dag…bleek dat te werken!

Na ruim 1,5 uur was het tijd voor ronde 2 en eigenlijk pas het officiële begin van Sunday Funday. 2 minuten lopen naar de locatie en we stonden bij een prachtig hostel met zwembad aan het strand! Een groot podium met de dj’s zorgde voor mooie deuntjes.

image

Zo zag de dj ons.. (Credit: Jesse Jay)

image

Zo zagen wij het! (Credit: Lazyblueskies Photography)

image

Ik mocht niet op het balkon komen om foto’s te maken voor deze website. Alleen crew. (Credit: Lazyblueskies Photography)

Wat doe je op Sunday Funday: een beetje dansen, zwemmen, onderhandelen over de shots, kletsen met Nederlanders, kletsen met andere nationaliteiten, nog meer dansen, hoelahoepen, lachen en….. Een nep-tattoo laten zetten! Ik zag dat je een gratis plaatje op je lichaam kon laten spuiten en ja ach, waarom ook niet? Een prachtplaat werd het:

image

Was ik blij dat ‘ie nep was

image.jpeg

Gezellig met de dames

image.jpeg

Ik wilde net iets zeggen en dat maakt deze foto iets minder charmant. Maar de vlaggetjes stonden er nog! (Credit: Lazyblueskiesphotography)

image.jpeg

Rachel kan heel leuk hoelahoepen en heeft dat ook het hele feest gedaan (credit: Patrick Ryan)

Na heerlijk in de zon te hebben gestaan was het tijd voor ronde 3: Naked Tiger hostel. We werden in jeep vervoerd en bij aankomst stond de crew klaar met shots voor iedereen.

image.jpeg

Lekker winderig vervoersmiddel (credit: Lazyblueskies Photograhpy)

image

De partycrew bij binnenkomst. Welk drankje dat is…weet niemand (credit: Lazyblueskies Photography)

Het uitzicht bij het Naked Tiger hostel was waanzinnig! Op een berg een hostel met een zwembad waarbij je uitkeek over heel San Juan del Sur en de zee.

image

En vanuit het zwembad naar de zonsondergang kijken😎 (Credit: Lazyblueskies Photography)

Wederom na enkele uurtjes werden we naar een volgende locatie gebracht. Ditmaal de laatste en op het strand! Velen mensen begonnen het hoelahoepen van Rachel heel leuk te vinden en op het strand ontstond er een rij van mensen die ook wilden proberen te hoelahoepen. Wat blijkt..ik heb geen talent voor hoelahoepen, helaas.

image.jpeg

Mooi eindigen op het strand (credit: Lazyblueskies Photograhpy)

Sunday Funday is echt zoiets dat je meegemaakt moet hebben om het te kunnen beoordelen. Ik vond het super leuk, omdat de zon scheen, de muziek hard waa en we met leuke mensen op schitterende locaties waren!

Salsa op straat in sfeervol Granada-Nicaragua

We waren al 3 dagen in bikini aan het relaxen in paradijs bij Laguna de Apoyo (Paradiso hostel), doch zo dichtbij Granada! Het werd tijd om deze kleurrijke stad te gaan verkennen.

Het hostel bood shuttles aan en voor 3 dollar gingen Elle, Rachel en ik opgetut naar de stad! Met enkele backpackers in een busje voor 20 min bracht ons de informatie waar we moesten zijn: parque central, de straat met restaurantjes en de boulevard.

Het was alsof we terug waren in de geciviliseerde wereld. We waren zo gewend geraakt aan de ontspannen tijdloze sfeer in Paradiso Hostel, dat de mensen en vele auto’s op straat als ‘druk’ aanvoelden.

image.jpeg

Rondlopen in Granada is sfeervol. Elk huis of gebouw heeft een andere kleur (of meerdere kleuren) en er zijn zoveel karakteristieke mensen te zien. Verkopers op straat, oude mannetjes die een cigaar delen, kinderen die nerveus naar je zwaaien, lachende mensen en groepjes mensen in gepassioneerde gesprekken.

image

 

Ik moest natuurlijk de gele kerk zien uit ‘Wie is de mol?’ en wat een prachtding is dat! Zo kenmerkend voor de kerken uit Centraal Amerika!

image

Herkennen jullie het van ‘Wie is de mol?’

image

Heb me een beetje voor het karretje laten spannen..

Vanaf de gele kerk begint de gezellige hoofdstraat met alle bars en restauranten. Spontaan besloten Elle, Rachel en ik om een kroegentocht te doen: in elk restaurantje een drankje en een tapas.

image.jpeg

We begonnen meteen goed met Happy Hour; 2 sangria’s voor de prijs van 1.

Tussendoor liepen we wat rond in Granada, naar het water en in de straatjes. Het is leuk om een gesprek te hebben met de lokale mensen, ze zijn zo vriendelijk!

image

De kerk konden we niet in vanwege een mis, maar van de buitenkant ook zeer magisch

image

Elle en Rachel doen gewoon gek!

En toen ontmoetten we Gato. Gato, de straatverkoper. We waren onderweg naar onze derde stop voor een moijto toen we de vrolijke, maar ook relaxte sieradenverkoper Gato tegenkwamen. Schitterende sieraden verkocht hij, maar het was vooral zijn humor en enthousiasme die ons verrastte. Spontaan nodigde Elle hem uit aan onze tafel (ik was toen nog huiverig, hopende dat hij niet vervelend opdringerig zou worden) en….we hadden het spontaan gezellig! Hij bestelde ook een moijto en kletste vrolijk met ons. Hij vertelde ook hoe het leven als straatverkoper is en dat hij nooit naar school kon gaan, omdat dit zijn leven is vanaf kinds af aan. Nadat Elle en Rachel voor enkele dollars een armband hadden gekocht, kwam het gesprek op het onderwerp ‘salsa’. Met mijn grote mond floepte ik eruit dat ik wel eens salsa les had gehad…..en voor ik het wist stond ik midden in Granada op straat salsa te dansen! Het restaurant vond het zo leuk, dat ze meteen naar binnen renden om de muziek om te zetten van reggae naar salsa! Dit is het resultaat, een beetje wazig, maar dat hoort bij beweging:

image

Eerst even in het salsa ritme komen hoor

image

Langzaam buiten de basis-pas kunnen dansen

image.jpeg

En hop, een show is geboren!

Ik heb een topavond gehad in Granada met mijn reisgenoten. Het is een kleurrijke stad, waarbij rijkdom vlak naast armoede leeft. Ik ben er maar kort geweest, maar het is zeker een aanrader!

Eindelijk.. Nicaragua! Een lange reis naar Laguna de Apoyo

Zo, ik was klaar om het toeristische en vooral dure Costa Rica te verlaten. Bij het plannen van mijn reis had ik al bedacht dat ik het langst in Nicaragua wilde verblijven. Na 2,5 week Panama en Costa Rica had ik daar echt zin in!

Met mijn reismaatje Elle had ik afgesproken elkaar in Nicaragua weer te ontmoeten. Eerst moest ik wel een hele dag reizen.

’s Ochtends om 06.45 uur vertrok de bus van Monteverde-Santa Elena naar de eerste oversta La Irma. Met zes backpackers deden we dit eerste stuk en werden we gedropt in La Irma waar letterlijk ……niks is! Het is alsof je langs de snelweg staat te wachten op je volgende bus. Na een uur wachten zagen we onze bus op ons afkomen, wij zwaaiden dat we mee wilde en wat denk je…. De bus reed ons zo voorbij!

Toen werd de regelaar in mij wakker. Terwijl de groep backpackers gewoon ging zitten en wachten op de bus die na 6 (!) uur weer zou komen, werd ik creatief. Met mijn duim in de lucht heb ik geprobeerd te liften en ik heb random andere bussen tegen gehouden om te vragen of we mee mochten. En eigenlijk niet te geloven….uiteindelijk lukte dat! Voor 25 dollar mochten we mee van La Irma naar Managua. Dat is dus ver de grens over, daarnaast had de bus ook nog airco en de film Mission Impossible in het Spaans 😊.

Rond 15.30 uur kwam ik aan in het warme Granada. Kleurrijke straatjes, veel eetgelegenheden op straat en het hostel Oasis leken perfect. Maar toen: het lijkt een terugkerend thema te worden in Midden-Amerika: ze hadden problemen met bedwantsen. Ik was helemaal radeloos na zo’n lange dag reizen, bezweet en moe.

Gelukkig zag ik toen de advertentie van Hostel Paradiso!! Het bleek het partner-hostel te zijn van Oasis, maar dan aan het water. Ik heb me linea recta naar dat hostel laten brengen, om daar vervolgens vier dagen snoeihard te chillen!

image.jpeg

Hostel Paradiso aan Laguna de Apoyo

Een paar uur later was ik totaal een ander mens. Gedoucht, gegeten en gezwommen….Paradiso hostel is echt een paradijs!

image

Happy Hour en de introductie van de ‘Nica Libre’🍸

Na enkele uren kwamen Elle en Rachel ook aan in het hostel en deelden meteen de euforie van de locatie.

image.jpeg

Na maarliefst 3 dagen toch e-i-n-d-e-l-i-j-k weer bij elkaar😍

image

Zwemmen naar het platform: een ochtend, middag en avond activiteit

De dagen daarna hebben we ‘ontzettend veel’ gedaan:

gezwommen, slag line gelopen, gratis koffie gedronken, een massage gehad, gepoold, gedanst, gelachen, geprobeerd te hoelahoepen, cocktails gedronken en gerelaxed!

image

We hebben veel leuke mensen ontmoet waaronder George from the jungle uit Oostenrijk, Zeer correcte Lucy uit Engeland, Brandon uit Little Corn Island en Dennis en Robert (tja, Nederlanders). Al hun reisverhalen hebben ervoor gezorgd dat ik weet wat ik verder wil zien van Nicaragua😎!

image

Ideaal die autobanden voor m’n arm

image

Geinen met de meiden

image

Ik was gewoon heel druk

 

Net Droomvlucht: Regenwoud met wiebelbruggen-Monteverde

Het werd tijd om weer verder te reizen. Na 2 dagen in het prachtige Essence hostel te zijn geweest in El Castillo, wilde ik graag verder de natuur in. Monteverde, een cloudforest, als nummer 1 regenwoud getipt door de Lonely planet.🍃

Ik had een Duits (en ja, zeer pünktlich) koppel ontmoet en kreeg een lift. Maarliefst 6 uur rijden van La Fortuna naar Monteverde, die eigenlijk maar 14 km doorsnede van elkaar verwijderd zijn. Echter: het is jungle, dus bijna geen wegen! Een schitterende weg rondom Laguna Arénal bracht ons langs mooie uitzichtpunten en naar een grindweg met heel veel gaten in de weg, je had er een sportbh bij nodig.

image.jpeg

De awkward-hand pose van Elle bij Laguna Arénal

In Santa Elena verbleef ik in het enige hostel dat nog plek had: Sloth backpackers. De reden dat er geen plek meer was dat Semana Santa (Pasen) zijn piek bereikte. Dat heb ik geweten! Bussen vol Amerikaanse tieners kwamen mij tegemoet in het kleine dorpje. Schreeuwend, met stuk voor stuk een gopro op hun hoofd stond ik in het midden van de Amerikaanse Springbreak.

De eerste avond dat ik voor het eerst echt alleen zou zijn, liep ik over straat en wat denk je! Kom je 3 ‘reismaatjes’ van de week ervoor tegen. Het is leuk om te merken dat stiekem iedereen dezelfde route doet en dat je elkaar steeds tegenkomt. De avond heb ik gespendeerd met Nederlandse meiden in een restaurant met een boom erin.

Er zijn eigenlijk 3 opties om te doen in Monteverde: zelf erop uitgaan in de jungle, ziplinen of de wandelroute van de Hanging Bridges. Nummer 1 zag ik als vrouw alleen in de jungle zonder gids niet zitten, nummer 2 was nog net iets te heftig voor mijn schouderkom en dus werd het nummer 3.

image

Hanging Bridges, lopen óver een jungle

Voor het eerst mijn zware wandelschoenen aan, deet op de benen en met mijn videocamera op een stokje was ik klaar voor een groen avontuur.

image

Voor het eerst echt mijn wandelschoenen aan, mooi hè

In een shuttle-busje werd ik opgehaald en naar de jungle afgevoerd. Eerst moet je toegang betalen tot het Nationaal Park, door in een rij te gaan staan die lijkt op de toegang van de Efteling. Maar eenmaal begonnen met de route van de Hanging Bridges was ik in een pracht oerwoud!

image

Net droomvlucht, maar dan echt

Ik was voor het eerst echt alleen op pad, dus heb ik mijn roze selfie-stick van de Action maar eens gebruikt:

image

Een blije selfie

Maarliefst 8 wiebelbruggen met schitterende uitzichten heb ik getrotseerd. Al na brug nummer 2 kwam ik deze näsebeere tegen.

imageimage

image

Verder had ik besloten mijn schoenen aan te houden voor de gehele wandeling

Sommige bruggen waren heel hoog óver het oerwoud heen, terwijl andere bruggen er dwars doorheen gingen. Langs de lianen, dieren en gigantische boomstammen. De langste brug was ook de hoogste en ik heb een Amerikaanse man naar de overkant geholpen, omdat hij zo bang was en bijna in z’n broek poepte, écht.

image

Je moet ook niet naar beneden kijken, meneer

image

Dit is geen selfie. Deze foto is gemaakt door 2 aardige Fransen.

Ik heb vooral genoten van de tropische geur en alle geluiden. Vogels, krekels en krakende takjes (al wilde ik soms niet weten waardoor dat zou kunnen zijn🐍).

image

image

Het licht door de bomen. Ik vind het beeldschoon

image

Even de hangjongere uithangen💁

Na ongeveer 2 uur was ik klaar met de route en weer terug bij af. Hetzelfde busje bracht me weer naar Santa Elena en daar heb ik bij Taco Taco een taco gegeten🌮.

Monteverde: doe het! Alleen doe het niet tijdens Semana Santa, want dan is het net een pretpark. Doch, het groen, de geur en de geluiden zijn magisch🍃.

Gewoon omdat het kan-06.30 naar Jaco Beach, Costa Rica

Ik weet het nu zeker, de leukste mensen ontmoet je bij een bakkie koffie. 01.00 was ik aangekomen in het ‘Backpackers hostel’ in San José en ja hoor, m’n grote vriend ‘jetlag’ zorgde ervoor dat ik 06.00 klaarwakker naast het stapelbed stond. Wat ga je dan doen hè? Rondje lopen langs het zwembad, kletsen met de receptioniste, een ontzettend koude douche nemen en dan maar koffie drinken:)

image

Backpackers hostel San José- heerlijke Cuba Libre’s

Dat bleek helemaal geen slecht idee. Bij het bestellen van een kippetje, ik had ontzettende honger!, raakte ik aan de praat met twee oudere mannen die net met pensioen waren, genaamd Kevin en Giles. Natuurlijk kwamen ze uit ‘ The States’, net zoals 95% van alle backpackers die je in Costa Rica tegenkomt. Het was een gezellig praatje over de meest mooie plekken in Costa Rica die ik volgens hen echt moest gaan zien en over de koffie (zo slap, maar die Amerikanen vonden het “the best coffee ever”). Hun enthousiamse over Costa Rica was aanstekelijk en toen ik hoorde dat ze de dag naar Jaco Beach zouden gaan, vroeg ik brutaal of ik gewoon meemocht.

En ik heb het geweten, wat een prachtige roadtrip was dat! Dwars door de jungle, over kronkel weggetjes en langs vele lokale soda’s (de lokale restaurantjes waar je goedkoop rijst, aardappelen en groente kan eten), ik keek mijn ogen uit. Het zou anderhalf uur rijden zijn tot de eindbestemming Jaco. Halverwege zeiden de mannen dat we even zouden stoppen op een brug om ‘Crocodiles’ te spotten. En dan denk je, goh ik mag blij zijn als ik er 1 zie vandaag….Totdat Giles met een zakje rauw varkensvlees aan kwam zetten. 30 enorm grote krokodillen verschenen uit het water, over elkaar heen klimmend om de stukjes vlees die wij naar beneden gooiden te ‘vreten’ (ze smakken enorm als ze eten). Wat een sterke machtige beesten.

image.jpeg

Krokodillen eten varkensvlees

Eenmaal aangekomen op Jaco Beach was het….warm! Desalniettemin ook echt enorm mooi. Het was eigenlijk precies waar ik aan toe was na de lange reis de afgelopen dag. Palmbomen, een leuke strandtent, ligbedden (op het zand liggen is gewoon te heet) en een blauwe zee! Een beetje overmoedig rende ik de zee in met m’n waterproof camera, daarbij toch even vergeten dat ik enkele dagen daarvoor mijn arm uit de kom had! Ik werd natuurlijk meegenomen door een golf en ik was net een verzopen kat in een wasmachine. Auw! Je snapt, de rest van de dag heb ik rustig aan moeten doen. Op ligbed gelegen, gedronken en arroz con fruits de mar gegeten….zeer appetijtelijk!

image

Warm zand, goede beginners golven en palmbomen, Jaco Beach

Ik had eigenlijk besloten een paar dagen in Jaco te blijven om aan Costa Rica te wennen, maar bij het lopen van een rondje vielen toch een paar dingen op 1. het was gloedheet en toch was bijna niemand op het strand maar in de hete straatjes van het stadje 2. de vrouwen droegen wel erg korte rokjes 3. de hoeveelheid stripclubs. De sfeer was niet prettig en bij het lezen van de Lonely Planet later kwam ik erachter dat het stadje beroemd is om de drug en sexscene. Je begrijpt, ik ben dus aan het einde van de dag met mijn Amerikaanse maten terug gegaan naar San Jose.

Jaco Beach als strand is heerlijk voor een eerste dag. Niet het mooiste strand van Costa Rica, toch mooie surfgolven voor beginners. Verder is het rustig en hebben ze er heerlijk eten!

image